Vier jongens uit Hoek van Holland begonnen eind jaren 60 samen muziek te maken. Met stevige popmuziek hadden ze weinig succes en daarom besloten ze nieuwe wegen in te slaan. Een van hen had nog een oude viool op zolder liggen waar hij een tijdje klassieke muziek op had gestudeerd. De viool bracht hen op het pad van de countrymuziek en die stijl sloeg aan bij het publiek. Inmiddels was het 1973: een countryband was geboren.

De naam van de groep werd Calyx (Latijns voor bloemkelk) omdat de jongens bloemrijke muziek wilden maken. Later hebben ze vaak spijt gehad van de keus voor die naam, want veel organisatoren spelden Calyx verkeerd op aanplakbiljetten en in advertenties. Maar de naam was een vlag die de lading dekte en dat is nog steeds zo.

Calyx heeft altijd de reputatie gehad van een band die een hechte vriendenclub is en zich met veel enthousiasme inzet om het publiek het naar de zin te maken. Daardoor groeide Calyx in de jaren zeventig en tachtig uit tot een van de meest populaire bands binnen het countrycircuit in Nederland.

De groep maakte tussen 1973 en 1985 vier LP's en enkele singles, won twee maal de Zilveren Gitaar tijdens het destijds fameuze internationale country concours in Uden en trad vele malen op voor verschillende omroepen. Daarnaast waren er optredens in allerlei gelegenheden van kerken tot cafés, van feesttenten tot concertzalen.

De band stopte in 1986, maar twaalf jaar later kwam er een nieuwe start.
In 1998 vierde Wim Pols, een van de oprichters van groep, zijn 25-jarig jubileum als artiest. Het leek hem een leuk idee een kerst CD op te nemen met de oude vrienden met wie hij in 1973 samen Calyx was gestart.
De CD kreeg een nominatie voor Nederlands country-album van het jaar en de muzikanten beleefden zo veel plezier aan het project dat zij besloten in de toekomst weer wat vaker samen te gaan optreden.